از در خویش خدا را به بهشتم مفرست

بسم اللَه الرّحمن الرّحیم

 

پس از یک دوره گوشه نشینی

برایم سخت است این همه توجه

گرچه در من همیشه یک نیروی قوی رهبری وجود داشته

امّا "بنشین بر لب جوی و گذر عمر ببین" +

را بیشتر دوست می دارم

و این روزها که توجهات بر من بیشتر می شود

حرف های‌م و اعمال‌م مبنای عمل دیگران می شود

من را وحشت برمی دارد

من را می ترساند

که نکند که

من، من بشود

من آمده بودم تا هیچ باشم

هیچِ هیچ

+  +

 

پی نوشت:

الهی!

انا اعلم بنفسی من غیری

و انت اعلم منی بنفسی

اللهم لا تواخدنی بما یقولون

 

بعدا نوشت:

و همچنان هیچ نگاهی

دلم رو گرم نمی کنه

 

یا حی

/ 0 نظر / 11 بازدید